آموزش زبان بدن

آموزش زبان بدن

آموزش زبان بدن

در این مقاله به آموزش زبان بدن می پردازیم.

در این مقاله به تحلیل و بررسی مقاله ای با عنوان Your Body Language Speaks for You in Meetings می پردازیم

این مقاله از مقالات برتر دانشگاه هاروارد می باشد که آموزش زبان بدن را با مقاله ای با عنوان: در مذاکرات، زبان بدنی ما به جای ما صحبت می کنند، بررسی می نمائید.

علاوه بر انتخاب لغات و تن صدا، حرکات، ژست ها و حالات صورت هم پیام های قدرتمندی را به شخصی که با اون صحبت می کنیم انتقال می دهد،

به همین دلیل است که همه با دقت به زبان بدنی یک شخص توجه می کنند.

نکته ی جالب اینکه بعضی تحقیقات نشان داده اند زبان بدنی تاثیر بسزایی بر هورمون های ما دارد و تاثیر روی هورمون ها نیز بر تصمیمات و رفتارهای ریسک پذیر ما تاثیرگذار است.

به عبرت دیگر، چگونگی آنچه که برای دیگران می گوییم به اندازه ی گفتنش مهم است.

پس آموزش زبان بدن بسیار مهم و حیاتی می باشد.

با تمام توجهی که به زبان بدنی دیگران داریم، وقتی نوبت به خودمان می رسد هشیارانه عمل نمی کنیم.

بنظر من، دانش زبان بدنی کار سختی بوده و بطور طبیعی و ذاتی در ما وجود ندارد.

بیشتر ما آن چیزی نیستیم که فکر می کنیم،

بنابراین ما باید ذات خود را بیابیم که این کار یک ورژن ایده آل شده ای از حقیقت درونی ما می باشد.

من طی یک موقعیت کاری طولانی فهمیدم که برای آگاهی از تاثیر رفتار ناهشیارانه ام باید ابتدا بطور سازمان یافته ای به درک اثرات منفی زبان بدنی بپردازم.

برای مثال قبل از اینکه به یک قرار کاری برویم باید عادت کنیم که سوال ها زیر را از خود بپرسیم:

  • آخرین باری که چیزی خورده بودم، کی بود؟

سوال های آموزش زبان بدن را با آخرین باری که چیزی خوردیم شروع می کنیم.

شرایط فیزیکی تاثیر بسزایی در حالات احساسی یک شخص و همچنین زبان بدنی که همکاران و دیگران به دقت به آن ها توجه می کنند، دارد.

اگر چندین ساعت است که چیزی نخوردیم، حتما باید غذا بخوریم و مطمئن شویم که از دستشویی استفاده کرده ایم.

باید مواظب باشیم که قبل از ورود به آن قرار حتما یک فنجان قهوه ی اضافی بنوشیم.

 

  • آیا با کسی که قرار گذاشتم، مشکلی دارم؟

سوال های آموزش زبان بدن را با مشکل داشتن با طرف مقابل ادامه می دهیم.

اگر سعی نکنیم که احساسات خود راجع به شخصی ملاقات کننده را از ذهن خود پاک کنیم، آن احساسات روی عملکرد ما با او تاثیر می گذارد.

فرض کنیم شخصی ما را آزرده خاطر کرده است.

دلخوری ما از او در حین صحبت یا حرکات بدن

آیا دست به سینه ایم؟

آیا دستانمان را از هم باز کرده ایم؟

ممکن است تاثیر بدی داشته باشد که این اثر بد، او را از صحبت و همکاری با ما بازمی دارد.

قبل از اینکه وارد یک قرار کاری شویم باید مشکلات و احساسات خود را نسبت به شخصی که می خواهیم او را استخدام کنیم یا با او همکاری داشته باشیم، یادداشت کنیم.

 

  • آیا من آماده ام؟

آماده بودن قبل از جلسه یکی از مهمترین اصول آموزش زبان بدن می باشد.

اگر ما برای ملاقات کاری آماده نباشیم، باید آن را به دست سرنوشت بسپاریم تا آن را جلو ببرد.

در چنین موقعیتی ما بیشتر تمرکز می کنیم تا خود را به روند مکالمه برسانیم و غفلت خود را نشان نمی دهیم.

کسانی که برای ملاقات خود آمادگی ندارند، درنهایت نتیجه ی کارشان را می بینند و آن این است که مجبورند وقت زیادی را صرف تظاهر به آگاهی و فهمیدن موضوع کنند.

از این رو میزان اشتباهات زبان بدنی شان بالا می رود.

آنچه بیشتر اتفاق می افتد این است که چون آن ها آنقدر متمرکز شده اند تا خود را به مکالمه ای که روی هوا پیش می رود برسانند که توجهی به حرکات بدن خود ندارند.

بنابراین اگر برای انجام همچین کاری آمادگی نداریم بهتر است آن را تا زمانی که آمادگی پیدا کنیم یا حداقل بتونیم اعتراف کنیم که آماده نیستیم به تعویق بیندازیم.

اگر هیچ یک از این دو کار را نتوانستیم انجام دهیم،

بهترین کار این است که ساکت بنشینیم و اطمینان حاصل کنیم که برای ملاقات بعدی، آماده تر حاضر خواهیم شد.

 

  • آیا عصبی هستم؟

در آموزش زبان بدن باید به رفتارمان توجه نمائیم.

اگر عصبانی هستیم، کافیست کمی به خودمان زمان بدهیم.

عصبانیت با هیچ نوع رابطه ی اجتماعی سازگار نیست،

چه جلسه ای و چه غیر جلسه ای.

در شرکتی در یونان، یکی از کارگرها مرتکب اشتباه بزرگی شد که نتیجه اش باج دادن به یک مشتری یونانی بود.

مدیر قصد داشت با آن کارگر تماس گرفته و به اون دشنام داده و از کار، بی کارش کند

اما همان موقع تماس نگرفت و زمان داد و با خود گفتم که بهتر است آرام باشم.

کمی بعد تر سر میز او رفتم و با ملایمت گفتم که از اشتباهی که کرده آگاهم و از او خواستم تا گزارشی تهیه کند و در آن علت اشتباهش را بنویسد

و اینکه چگونه می تواند از رخداد آن در آینده جلوگیری کند.

روز بعد گزارشی با جزییات کامل دریافت کردم که شامل چند پیشنهاد و روش سودمند بود و تصمیم گرفتم آن ها را روی کار شرکت اعمال کنم.

باید بدانیم که در حین ملاقات باید چه رفتاری داشته باشیم و چه کاری انجام دهیم.

مسلما نمی توانیم همه ی این کار ها را تمام و کمال انجام دهیم

ولی دست کم کمک می کند که گهگاه این سوال ها را از خود بپرسیم:

 

  • آیا بی قرارم؟

در ادامه آموزش زبان بدن به بی قراری می پردازیم.

اگر تقریبا آرام هستیم و فقط گوش می کنیم، همین کافیست.

اما اگر مدام در صندلی خود جابجا می شویم و با انگشتانمان روی میز ضرب گرفته و سر و صدا تولید می کنیم

و یا از هم بدتر مدام در حال نگاه به گوشی همراه خود هستیم، باید مطمئن باشیم که شخص مقابل حس می کند نسبت به موضوعی که حرف می زند بی میل هستیم.

این سوال طبعاً باعث تفکر و دقت راجع به چگونگی نشستن یا ایستادن ما نیز می شود :

آیا به شخصی که صحبت می کند نگاه می کنیم یا به بیرون از پنجره؟

آیا حالت نشستن ما نشاندهنده ی دقت ماست یا روی صندلی لم داده و دستانمان را باز کرده ایم و بی تابی، بدبینی، شک و تردید خود را نمایان ساخته ایم؟

این موضوع خیلی مهم است مخصوصا اگر ما رئیس باشیم چرا که در این شرایط همه دنباله روی کوچکترین خم ابروی ما هستند.

 

  • آیا صحبت او را قطع کرده ام؟

در آموزش زبان بدن می آموزیم که صحبت طرف مقابل را قطع نمائیم یا خیر.

مردم در هر بحث سالم و معمولی، صحبت شخص مقابل را قطع می کنند.

اما اگر مکررا این کار را انجام دهیم، دیگران فکر می کنند ذهنِ بازی نداریم و یا به صحبت های او با دقت گوش نمی دهیم،

مسلما پس از آن برای جبران غفلت خود زیاده روی می کنیم.

اگر طرف مقابل ببیند که ما اعتبار صحبت او را زیر سوال می بریم، ممکن است کناره گیری کند و دلخور شود.

اینکه از خود بپرسیم صحبت او را قطع می کنیم یا خیر باعث می شود به حرکات و رفتارهای بدنی خود نیز توجه بیشتری داشته باشیم :

آیا با رفتار خود او را تایید می کنیم؟

با لبخند به او نگاه می کنیم یا با خشم؟

مثال

کارفرمایان سختگیر با کنترل نکردن رفتار و حالات بدن خود (زبان بدن)،

رویارویی با کارگران خود را ریسکی و خطرناک می کنند.

همه برای ملاقات با یک شخص مهمتر،

خود را شدیداً آماده می کنند

و بیشتر مردم راجع به اینکه چگونه جلوی رییس خود

باهوش، زرنگ، مودب و متعهد بنظر بیایند مضطربند

و این اضطراب آن ها را وادار می کند تا به رفتار و حرکات خود توجه بیشتری داشته باشند.

اما کارفرمایان چنین انگیزه ای ندارند و همه ی آن ها به ندرت راجع به چگونگی ارتباط با یک همکار یا کارگر فکر می کنند.

ما انتظار نداریم که تمام مشکلات خود در این باره را برطرف سازیم

ما باید دست کم تلاش خود را بکنیم

تا از این اشتباهات و تاثیر منفی آن ها مطلع شویم.

رفتارهای محاوره ای خود را باید خودمان در هر شرایطی کنترل کرده و تقویت کنیم.

به تدریج این رفتار درست با ما عجین می شود

طوری که دیگر لازم نیست تمام تمرکز خود را در ملاقاتهای کاریمان به این کار منعطف کنیم.

در این مقاله به آموزش زبان بدن پرداخیتم

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

درباره نویسنده

من علی بهرام پور، نویسنده، مدرس و مربی اصول و فنون مذاکره هستم و قصد دارم در این وبسایت مطالب کاربردی و مورد نیاز را که در سالیان فعالیتم در بلاروس و ترکیه و ایران عزیز بدست آوردم را به اشتراک بگذارم.

مطالب مرتبط

9 نظر

  1. سیدمحمد غریبیان

    استاد علی بهرامپور عزیز
    مقالاتی که شما می نویسید بسیار کاربردی و راهبردی است
    سوالاتی که در همین مقاله نیز گنجانده اید از همین خصوصیت بهره می برد
    و واقعا اگر کسی بتواند همواره در ذهنش از این سوالات و جوابهای آن استفاده کند می تواند در هر مذاکره ای برنده و پیروز بیرون آید

    پاسخ

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *