نمایش قدرت

نمایش قدرت

, ,

نمایش قدرت موضوع این مقاله می باشد، افراد در موقعیت قدرت، راه دشواری دارند. شما حق دارید برای تشویق دیگران به‌منظور انجام کار موردعلاقه‌تان، فضای خودتان را داشته باشید.
هدف شما، نشان‌دادن تعادل میان دستورات و خضوع در رفتار غیرکلامی است.

 

حالات صورت

  • عضلات راحت گونه‌ها
  • تماس چشمی راحت و متصل
  • لب‌های محکم
  • آرواره شل
  • دهان از دو طرف کمی به بالا کشیده شده
  • سر را ثابت نگه‌داشتن

 

ژست‌ها

  • به‌طور ثابت و روان ایستادن
  • دست‌ها میان سینه و سطح کمر
  • کف دست رو به پایین (مواظب این یکی باشید؛ چون اعتمادبه‌نفس را نشان می‌دهد و اینکه می‌دانید چه می‌گویید و اگر انگشت‌های‌تان سفت باشد، محکم بودن و سرسختی را نشان می‌دهد).
  • انگشت‌های شیب‌دار (کف دست‌ها روبه‌روی هم و نوک انگشت‌ها روی هم)
  • دست‌ها پشت کمر
  • بالادادن سینه
  • بالادادن چانه
  • آرنج‌ها از هم باز شده تا فضای دوروبرتان پر شود
  • صاف نشستن
  • نفس‌های آرام و عمیق

 

نمایش قدرت

الگوهای کلامی

  • تون‌های عمیق
  • صدای طنین‌انداز غنی
  • بلندی خاص صدا
  • الگوی صحبت درست
  • صدای روان
  • سرعت سنجیده
  • سخنرانی واضح
  • استفاده از وقفه و سکوت
  • استفاده از کلمات محترمانه

 

رفتار ناظرانه

ناظربودن به تخصص و تجربه نیاز دارد. به‌خاطر این دو امر مهم، همیشه این وسوسه وجود دارد که بسیار جدی و غرق در غرور باشد.
وقتی با توانایی و بدون نشان‌دادن رضایت از خود رفتار می‌کنید، افراد تمایل دارند به شیوه مطلوب به شما پاسخ دهند.

 

حالات صورت

  • پیشانی صاف
  • زل‌زدن ثابت
  • ابروها را در حالت افقی نگه داشته و نشان‌دادن قدرت و هدفمندی
  • ابروها را به نشانه کنجکاوی و توجه بالابردن
  • آرواره قفل‌نشده
  • لبان محکم بسته‌شده
  • چانه کمی رو به بالا
  • پوست خشک و خنک

 

ژست‌ها

  • ژست کنترل‌شده دست
  • اشاره‌کردن با کل دست به‌جای انگشت اشاره
  • انگشت‌ها در حالت آرامش
  • کف دست باز و رو به بیرون
  • ژست‌های سفت که در آن، انگشت‌ها به هم چسبیده‌اند.
  • برای تأکیدکردن بر یک نکته، جداکردن ایده‌ها به دو دسته
  • شفاف‌سازی حقایق
  • نشان‌دادن نبود توافق
  • نشان‌دادن قطعیت و سرسختی
  • آگاهی از داشتن حس برتری یا مبارزه‌طلبی در زمان استفاده از ژست‌های اشاره‌کننده و سفت، درحالی‌که انگشت اشاره‌تان را بالا گرفته و روی حرف خود تأکید می‌کنید، انگشت‌تان را به طرف کسی نگیرید. انجام این کار، تعرض و رنجش به‌وجود می‌آورد و باعث می‌شود پرخاشگر، عصبانی و متکبر به نظر برسید. در یک کلام، همراه اشاره با انگشت، چشمک هم بزنید تا فضا را صمیمی‌تر کنید.

 

الگوهای کلامی

  • صدای پشتیبانی‌شده خوب
  • تأکید قوی روی کلمات و عبارات
  • تون صدای غنی و طنین‌انداز
  • تمام‌شدن جملات با یک تون محکم و آرام
  • صدای آزاد و خالی از مانع
  • بیان کلمات به‌وضوح
  • مختصر حرف‌زدن
  • ریتمیک و با سرعت کم حرف‌زدن
  • زبان محترمانه
  • بدون برچسب‌های کلامی، مثل
    **این طرح را اجر کنیم، باشد؟
    **فکر می‌کنم این برنامه مرا به هدفم برساند، نظر تو چیست؟
    **فکر می‌کنم طرحی قوی است، می‌دانی منظورم چیست؟
    **تصور می‌کنم خوب کار کند، مگر نه؟

 

تشویق‌کردن

چه بچه‌تان را مدیریت کنید و چه ناظر یک تیم باشید، بیشتر شخصیت‌ها به تشویق بهتر از سرزنش و تنبیه جواب می‌دهند.
رفتار غیرکلامی زیر به شما کمک می‌کند اینگونه عمل کنید:

 

حالات صورت

– عضلات شل و راحت
– ابروان بالارفته
– چشمان گشادشده
– لبخند
– تماس چشمی ثابت و راحت

 

ژست‌ها

– کمی لم‌دادن
– علائم پشتیبان در دست مثل بالاآوردن شست به نشانه خوب‌بودن (در حالتی که بقیه انگشت‌ها و انگشت شست یک دایره می‌سازند)، دست‌زدن، تلنگرزدن و دست را به دست شخص مقابل کوبیدن.
– تکان‌دادن زود به زود سر برای نشان‌دادن علاقه و هیجان
– تکان‌دادن آرام سر برای نشان‌دادن اینکه جذب حرف‌های شخص مقابل شده‌اید.
– حرکات براساس نوع پاسخگویی شخص مقابل می‌توانند ناشی از هیجان و همزمان با خونسردی همراه باشند.

 

الگوهای کلامی

– گام‌های بالا کلامی
– کنترل نفس‌کشیدن
– تون هیجان‌زده
– تحویل سریع حرف
– کوتاه کوتاه حرف‌زدن
– بلندی صدای بیشتر از حد معمول
– کلمات ستایش‌گر
– زبان الهام‌بخش
– زبان پشتیبان برای دادن اطلاعات بیشتر، مثل «جالب است، کمی بیشتر درباره… برایم حرف بزن» یا «خب چه اتفاقی افتاده… یا «فکر می‌کنی بهترین روش برای این کار چیست؟»
– تشویق شخص مقابل برای ادامه‌دادن حرفش، مثل «می‌فهمم، اوووم، بله، آه» برای نشان‌دادن اینکه در حال گوش‌دادن هستید.

 

نشان‌دادن عدم تأیید

گاهی نشان‌دادن عدم تأیید، مثل ضربه‌های شلاق، برای جلب‌توجه دیگران، پاک‌کردن برخی رفتارها و پیداکردن یک کار، ضروری است.
چه گیرنده کارت قرمز باشید و چه دهنده آن به یک نفر، این علائم، ناخوشایند و ناراضی‌کننده خواهد بود.

 

حالات صورت

– اخم‌کردن
– سخت نگه‌داشتن اطراف چشم
– چرخاندن چشم (این یک ژست بی‌ادبانه و حاکی از بی‌احترامی است).
– پره‌های جمع‌شده بینی
– زل‌زدن ثابت
– تنش در اطراف دهان
– آرواره قفل‌شده

 

ژست‌ها

– کج‌کردن سر به طرف جلو و پایین
– لم‌دادن به پشت
– دست‌های مشت‌کرده
– اشاره‌کردن با انگشت
– دست‌ها را ضربدری جلوی بدن گرفتن
– ضربه‌زدن با انگشت
– پاها را ثابت روی زمین نگه‌داشتن
– ضربه با شست پا
– نفس‌های کوتاه و کم‌عمق

 

الگوهای کلامی

– تون صدای محکم
– قطع‌کردن حرف
– زبان قاطع
– جملات کوتاه
– نفس‌کشیدن بسته به شدت احساسات می‌تواند آرام و عمیق یا سریع و کم‌عمق باشد.

صبوری، سختکوشی و پشتکار ترکیبی اجتناب‌ناپذیر برای موفقیت هستند.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
همیشه گردن‌کلفت‌ها برنده نمی‌شوند

همیشه گردن‌کلفت‌ها برنده نمی‌شوند

, ,

همیشه گردن‌کلفت‌ها برنده نمی‌شوند

یکی از ارباب‌رجوع‌های من نگران رفتار یکی از رهبران ارشدشان بود.
می‌دانست که او پرخاشگر است و از زبان سرزنش و ژست‌های تهدیدکننده استفاده می‌کند.
اعضای تیمش همیشه از او دلخور و ناراحت هستند.
بسیاری خواستار انتصاب مجدد شدند و برخی دیگر از ترس ازدست‌دادن شغل‌شان تصمیم گرفتند به او بپیوندند.
با اینکه حس می‌کردند به آنها بی‌احترامی می‌شود.

مشاهده رفتار این فرد دردناک بود.
در طول جلسه با اینکه اعلام می‌کردند «این زمان، تنها فضای هر شخص برای صحبت‌کردن است و حق هر کسی است»،
باز هم میان حرف همه می‌پرید و به خودش حق حرف‌زدن می‌داد.
زبان تهدیدآمیزش (به تو هشدار می‌دهم که اگر حرفی را که می‌زنم، انجام ندهی، زیاد دوام نمی‌آوری)
و گردن‌کلفتی‌هایش مثل اشاره‌کردن با انگشت، مشت‌کردن دستش و بی‌اعتنایی به حرف دیگران واقعاً بی‌ادبانه بود.

بدتر اینکه اصلاً رفتارش را بد نمی‌دانست.
او با احمق خطاب‌کردن تیمش عقیده داشت این سبک رفتاری نتیجه بهتری خواهد داشت، اما صدمه زیادی به کارش وارد کرد.

 

سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه انفعالی

وقتی متوجه می‌شوید شخصی حرفی می‌زند که در رفتارش دیده نمی‌شود، رفتارش را پرخاشگرانه انفعالی بدانید.
افراد پرخاشگر انفعالی تمایل دارند احساسات منفی‌شان را به روش غیرمستقیم ابراز کنند، نه اظهارکردنش با صدای بلند و واضح.

به‌علاوه این افراد بسیار بچگانه رفتار می‌کنند و به حل اختلاف‌نظر تمایلی ندارند.
آنها درخواست‌ها و تقاضاهای دیگران را غیرمنصفانه و نادرست می‌دانند و به‌جای ابراز احساسات، با آنها مقابله می‌کنند.

آنها در ابتدا محترم و قابل‌اعتماد به نظر می‌رسند.
اغلب شایسته تعریف و تمجید هستند.
فقط وقتی که مشخص کنید واقعاً حرف‌هایی که می‌زنند، درست است یا نه، نقاب رفتار بد آنها را می‌بینید.

فکر می‌کنند همه‌چیز درحال حمله به آنهاست و کل دنیا را ناعادلانه و نادرست می‌بینند.
فکر می‌کنند دیگران از احساسات‌شان باخبرند و عقیده دارند همه قصد دارند به‌خاطر عقایدشان به آنها حمله کنند.
افراد پرخاشگر انفعالی همیشه آخرین ضربه را می‌زنند.
حتی اگر حرفی زده شود، آنها به حرف‌ها توجهی نمی‌کنند و اجازه می‌دهند شخص مقابل احساس پیروزی کند.
برای چنین فردی، همه رفتار دنیا به همین شکل است.

 

به علائم زیر توجه کنید:

حالات صورت

  • لبخند الکی
  • لب‌های جمع‌شده
  • عصبانیت
  • ابروی بالارفته به نشانه تعجب الکی
  • گشادکردن چشم‌ها به نشانه بی‌گناهی
  • پرهیز از تماس چشمی
  • خندیدن در زمان عصبانیت
  • لبخند و چشمک‌زدن در زمان اذیت‌شدن
  • بداخمی‌کردن

 

همیشه گردن‌کلفت‌ها برنده نمی‌شوند

 

ژست‌ها

  • هنگام صحبت‌کردن یک شخص، نگاه‌کردن به تلفن و جواب‌دادن به پیام‌ها
  • دست و پای ضربدری بسته‌شده
  • به پشت لم‌دادن
  • ژست‌های تند و پرحرکت
  • دست مشت‌شده
  • عضلات منقبض
  • اشاره با انگشت

 

الگوهای کلامی

  • طعنه‌زدن
  • سردبودن
  • من‌من‌کردن
  • به‌جای گفتن خواسته‌شان (دوست داشتم که…) استفاده از جملات محتاطانه (کاش می‌توانستم…)
  • با ایما و اشاره حرف‌زدن
  • دست‌ها را به پشت بردن و بی‌اعتنا بودن
  • سکوت‌کردن در برابر کسی که به سؤالات مخفیانه جواب نمی‌دهد
  • جواب یک کلمه‌ای
  • پرسیدن سؤالاتی تهدیدآمیز مثل «چرا فکر می‌کردی این ایده خوبی است؟»
  • ابراز جملاتی مثل «من خوبم» درحالی‌که دندان‌های فرد پیدا هستند.

چون رفتار پرخاشگرانه انفعالی غیرمستقیم است و به‌سرعت شناخته نمی‌شود، سروکار داشتن با این رفتار برای مردم سخت است.
نشانه‌های زیر می‌توانند کمک‌کننده باشند.

به رفتارهای خاص زیر توجه کنید:

  • به‌تعویق‌انداختن کاری
  • وانمودکردن به ندیدن، نشنیدن، به‌یادنیاوردن یا نفهمیدن یک درخواست.
  • بداخمی‌کردن و کناره‌گرفتن
  • شایعه‌پراکنی
  • کنارگذاشتن دیگران
  • بی‌ارزش‌کردن تلاش‌های دیگران (مثلاً برای کسی که وزن کم می‌کند، کیک و بستنی بردن).
  • کم‌حرفی مثل جواب‌های یک کلمه‌ای دادن

با تشخیص این علائم، شما یک زنگ هشدار دریافت می‌کنید و می‌توانید برای نباختن قدرت، تقلا کنید.
به خودتان یک پیام بی‌صدا بدهید، مثل «او یک پرخاشگر انفعالی است و من با او کار نخواهم کرد» یا «با فریاد و طعنه جوابش را نخواهم داد، چون باعث بروز تعارض می‌شود.»

جا شدن یک فیل در اتاق را در نظر بگیرید؛
چون افراد پرخاشگر انفعالی از ابراز احساسات مستقیم پرهیز می‌کنند و در مقابل ابراز احساس باز گارد می‌گیرند، تعیین رفتارشان به همین سختی است.
باید در حرف‌زدن با آنها از جملاتی مثل «انگار به‌خاطر گفتن این حرف از من ناراحتی» استفاده کنید.

با اینکه شما خشم را در او می‌بینید، باز هم ممکن است شخص مقابل این خشم را انکار کند.
در این حالت بهتر است بگویید: «باشد، فقط می‌خواستم این را به تو بگویم.» به مورد انکارش اشاره‌ای نکنید.
با تأکید روی عصبانیتش، به او پیامی قدرتمند می‌فرستید که در بازی‌ای که راه انداخته است، دستش را خوانده‌اید.

 

سازگاری با رفتار اظهارکننده

یک مرز باریک بین اظهارکنندگی و آرام‌بودن وجود دارد.

افراد اظهارکننده احساسات، افکار و عقایدشان را به شکلی باز، صادقانه، مستقیم و بدون تعرض به حقوق دیگران بیان می‌کنند.
آنها نسبت‌به خودشان حس خوبی دارند و با اعتمادبه‌نفس تصمیم‌گیری می‌کنند. با دیگران و خودشان با احترام رفتار می‌کنند و برای نظر دیگران ارزش قائل هستند.

افراد اظهارکننده به دیگران اجازه نمی‌دهند از آنها سوءاستفاده کنند و خودشان هم به‌دلیل ویژگی‌های دیگران، به آنها حمله نمی‌کنند.
با اینکه می‌دانند همیشه پیروز نمی‌شوند، به‌راحتی و متمدنانه نظراتشان را ابراز می‌کنند.

اظهارکنندگی مزایای زیادی دارد؛ برای مبتدی‌ها، وقتی موضع خودتان را داشته و با احترام با دیگران رفتار می‌کنید، اعتمادبه‌نفس خود را افزایش می‌دهید.
شانس‌تان برای رسیدن به آنچه می‌خواهید، با رفتار صادقانه و محترمانه‌تان با دیگران افزایش می‌یابد؛
چون افراد اظهارکننده مستقیماً حرفشان را می‌زنند، ناراحتی به‌وجود نمی‌آید
و وقتی حس نمی‌کنید به محافظت از خود نیاز دارید، برای رفع نیازهای‌تان کنجکاوی کمتری به‌کار می‌برید
و در این صورت می‌توانید با راحتی و آسایش با دیگران ارتباط برقرار کنید.

اگر رفتارتان را از انفعالی یا پرخاشگر به اظهارکننده تغییر دهید، ممکن است این تغییر کمی اذیت‌تان کند.
خانواده و دوستانی که از سبک سابق شما سود می‌بردند، ممکن است تلاش کنند شما را از این تغییر منصرف کنند
و از بازسازی ارزش‌ها و عقایدتان احساس ترس و نگرانی کنید.
به‌علاوه، ممکن است دچار ناراحتی شوید و حس کنید نتیجه‌ای نمی‌گیرید.
اگر اینطور است، به خودتان یادآوری کنید که این درد بهتر از این است که مردم شما را نپذیرند.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه

سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه

, ,

سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه

پرخاشگری ذاتاً تخریب‌کننده هر رابطه‌ای است.
مردم و ایدئولوژی‌ها اغلب در مقابل یکدیگر قرار داشته و عقیده دارند برای بقا باید جبهه مقابل را تخریب کرد.

افرادی که رفتار پرخاشگرانه‌ای دارند، خودشان را به شیوه غیرخاصی، یعنی با تعرض به دیگران ابراز می‌کنند.
افراد پرخاشگر اغلب برای به‌دست‌آوردن برتری بر دیگران، آنها را ناراحت می‌کنند.
وقتی احساس کنند تهدید می‌شوند، به طرف مقابل حمله می‌کنند.

افرادی با تمایلات پرخاشگرانه دنیا را مثل میدان جنگ می‌بینند که پر از برنده و بازنده است
و خودشان را در دسته اول قرار می‌دهند.
آنها خودشان را در رتبه اول دیده و به دیگران می‌گویند:
«پیش از اینکه تو برنده شوی، من می‌برم.» آنها همیشه حس می‌کنند قدرت در دست آنهاست و می‌توانند دیگران را تحت کنترل خود قرار دهند.
خودشان را نفوذناپذیر می‌دانند و فکر می‌کنند هرچیز باید به شیوه آنها پیش رود.

رفتار پرخاشگرانه هزینه‌هایی هم دارد. رفتار پرخاشگرانه دشمنی و ناراحتی به‌وجود می‌آورد.
صبر مردم تمام می‌شود و دیگر از او نمی‌ترسند.
افراد پرخاشگر همیشه درصدد کنترل مردم هستند و به این شیوه، تقلا می‌کنند به آرامش برسند.

روابط آنها برمبنای احساسات منفی و ناپایدار است؛ چون در حقیقت، افراد پرخاشگر تمایل دارند با تحقیر دیگران خودشان را بزرگ کنند.
پرخاشگران اغلب احساس شرم، گناه و فقدان اعتمادبه‌نفس دارند.

 

علائمی که نشان می‌دهند آیا فردی پرخاشگر است یا نه،
عبارتند از:

حالات صورت

– حالات صورت بسته مثل پوزخندزدن، اخم‌کردن و محکم بستن آرواره‌ها
– تنش در عضلات دور چشم و دور دهان
– لب‌ها را جمع یا نازک‌کردن
– چرخاندن چشم‌ها
– سر را به جلو کج کردن
– پوست داغ و ملتهب داشتن
– چشم‌ها را روی کسی ثابت نگه‌داشتن

 

ژست‌ها

– در حریم شخص دیگری وارد شدن
– صحبت‌کردن از بالا با شخص دیگری
– زل‌زدن به شخص مقابل
– توجه‌نکردن به حرف شخص مقابل
– مشت‌کردن دست‌ها و با انگشت نشان‌دادن
– دست‌های ضربدری بسته شده
– رفتاری ناشی از ناشکیبایی
– ورجه وورجه‌های حاکی از بی‌توجهی
– روی کسی لم‌دادن
– لم‌دادن به عقب
– نفس‌های تند و کوتاه

 

سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه

 

الگوهای کلامی

– خشن، سرد، طعنه‌آمیز و دلسوزانه و اغلب صدای‌شان بلند می‌شود.
– با سرعت بالا و درهم و برهم حرف‌زدن که لحن تحقیرآمیزی دارد.
– کلمات خصمانه، بدون مصالحه و جنگجویانه.
– با استفاده از کلمات سرزنش‌بار، تأکیدکردن. (تقصیر تو بود که…)
– ارعاب (بهتر است سرت در کار خودت باشد)
– تحقیر (چقدر می‌توانی خنگ باشی؟)
– زبان متعصبانه و استفاده از عبارات نژادپرستی و تبعیض جنسیتی.
– نظرش را مثل یک واقعیت بنا کردن (این یک ایده احمقانه است).
– با غرور حرف‌زدن (شما خیلی خوش‌شانس هستید که من تیم‌تان را رهبری می‌کنم).
– آمرانه حرف‌زدن و استفاده از کلماتی مثل «باید»، «بد» و «مجبورید».
– سؤالات تهدیدآمیز (کدام آدم احمقی این را نشان داد؟)

وقتی رفتار پرخاشگرانه به‌شکل رفتار کلامی یا غیرکلامی به تعرض دیگران منجر شود، از روش خودکنترلی استفاده کنید.
عمیق و آرام نفس بکشید، به روش مشابه، پاسخ ندهید، حالت صورت‌تان را آرام نگه دارید
و صبر کنید تا شرایط آرام شود. پس از فروکش‌کردن طوفان، می‌توانید به شخص پرخاشگر بگویید چه احساسی درباره رفتارش داشتید.
اگر رفتار پرخاشگرانه برای او الگوست، انتظار تغییر در رفتارش را نداشته باشید.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
شنیدن چیزی که گفته نمی‌شود

شنیدن چیزی که گفته نمی‌شود

, , ,

شنیدن چیزی که گفته نمی‌شود

از سری مقالات این شنبه به مقاله ای با عنوان شنیدن چیزی که گفته نمی‌شود می پردازیم.

با اینکه ممکن است این گفته را یک نظریه ندانید، اما به‌عنوان یک ایده به ذهن بسپارید:

«شنیدن آنچه گفته نمی‌شود.» برای مثال، کسی به شما می‌گوید زندگی بسیار خوبی دارد،
اما درواقع داستان متفاوتی دارد؛
مثلاً ممکن است چشمانش نمناک و لبانش لرزان یا صدایش بی‌روح و خسته باشد.
دستان و سرش آویزان و شل باشند.
علائم غیرکلامی، وضعیت درونی شخص را بیش از حرفی که گفته می‌شود، نشان می‌دهند.

مثال:
سعید روز سختی داشته است. همi روز تلاش کرده بود کارهایش را انجام دهد.
همسرش صبح کلی قیل‌وقال راه انداخته بود.
به‌علاوه یکی از همکارانش انتقاد شدیدی به او کرده بود.
هنگام بیرون‌رفتن از محل کار، با رئیسش، مواجه شد و با هم کمی صحبت کردند.

رئیس متوجه شد که سعید استرس دارد و از او پرسید در چه حالی است.
سعید با لبخندی زورکی جواب داد: «اوه خوبم! ممنون.»
رئیس بسیار مؤدبانه و آرام به‌سوی او خم شد و با لبخندی بر لب پرسید: «خوبی؟ به نظر عصبی و ناراحت می‌آیی؟»

خواندن تنش‌های منفی از بدن سعید عبارت بود از:
لب‌های محکم بسته‌شده، شانه‌های آویزان و صورت اخمو.
این نشانه‌ها رئیس را از وضعیت ذهنی سعید باخبر کرد؛ با اینکه او گفته بود حالش خوب است. او می‌توانست رفتارش را برای درک حالات جان تنظیم کند.

با توجه‌کردن به انتخاب کلمات و معانی، می‌توانید حال و هوای گوینده را بخوانید و رفتارتان را با او سازگار کنید.
درنظرگرفتن تمام اطلاعات بالا، کاری دلهره‌آور است و هرچه بیشتر تمرین کنید، بهبود بیشتری خواهید داشت.

وقتی به حرف کسی گوش می‌دهید، توجه کامل‌تان را به او داده و برایش ارزش قائل می‌شوی
د و نشان می‌دهید حرف‌هایش مهم است.

حتی اگر نمی‌خواهید به حرف‌هایش گوش دهید، طوری رفتار کنید انگار می‌خواهید.
به‌جای بحث، قضاوت و قطع‌کردن فرآیند گوش‌دادن، یک نفس عمیق بکشید.
بدن و صورت‌تان را به حالت خونسرد و آرام درآورید و به شخص گوینده نگاهی کرده و لبخند بزنید.
وقتی حالت یک شنونده علاقه‌مند را داشته باشید، سطح ارتباط‌تان را افزایش خواهید داد.

 

وقتی واقعاً نظر کسی را می‌شنوید و نشان می‌دهید او را درک کرده‌اید، انگار به او اکسیژن احساسی داده‌اید.

 

نکاتی برای کمک به شنیدارتان

– چشمان‌تان را باز کرده و ۶۵ تا ۸۵درصد مواقع به شخصی که حرف می‌زند، نگاه کنید.
از زل‌زدن به او پرهیز کنید تا احساس ناراحتی نکند.

– به سمت کسی که حرف می‌زند، خم شوید.
سرتان را تکان دهید تا بداند به حرف‌هایش فکر می‌کنید
و با تکان‌دادن سر، او را تشویق کنید که به حرف‌‌زدن ادامه دهد.

– لبخند بزنید تا نشان دهید برای گوینده ارزش قائل هستید.
لبخند ساده‌ای که یک طرف لب‌تان را بالا بکشد، می‌تواند طبق شرایط موجود، مناسب باشد.

– اگر می‌خواهید نشان دهید حواستان به حرف‌های گوینده است،
سرتان را کمی کج کنید.
اخم نکنید تا حس نکند اشتباه کرده یا شما با او موافق نیستید.

 

شنیدن چیزی که گفته نمی‌شود

 

– اگر می‌خواهید فردی به حرف‌زدنش ادامه دهد، با دستان باز، خم‌شدن به‌سمت او و تکان‌دادن سرتان، او را تشویق به حرف‌زدن کنید.
با این کار، نتیجه بهتری می‌گیرید.

– از عبارات اطمینان‌بخشی مثل «بیشتر بگو»، «بعدش چه؟»، «می‌فهمم» برای تشویق شخص مقابل استفاده کنید تا به حرف‌زدن ادامه دهد.

– اگر تمایل دارید در میان حرف شخص مقابل بپرید، دهان‌تان را ببندید.
با دهان بسته نمی‌شود مخالفت کرد.
حواس‌تان باشد دندان‌های‌تان را روی هم فشار ندهید تا باعث تنش آرواره‌تان شود.
اگر ذهن‌تان متشنج باشد، نسبت‌به زمانی که ذهنتان آماده دریافت اطلاعات جدید است،
چالش بیشتری برای شنیدن خواهید داشت.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
اظهارکنندگی

اظهارکنندگی

, ,

اظهارکنندگی

اظهارکنندگی جسارت می‌خواهد و قدرت و اعتمادبه‌نفس.

این نکته را به خاطر داشته باشید: این حق شماست که اظهارکننده باشید؛
یعنی محق هستید احساسات، نیازها و ایده‌های‌تان را به شیوه‌ای بیان کنید که به دیگران تعرضی نشود.
حتی اگر خودتان را یک اظهارکننده نمی‌دانید و سعی می‌کنید اینگونه باشید، با تمرکز روی رفتارهای غیرکلامی وانمود کنید که چنین فردی هستید.
هرچه اظهارکنندگی بیشتری دریافت کنید، اظهارکننده‌تر می‌شوید
و هرچه اظهارکننده‌تر باشید، رفتار اظهارکنندگی بیشتری از خود نشان می‌دهید
و پیش از اینکه متوجه شوید، به فردی اظهارکننده تبدیل شده‌اید.

مردم اغلب تقلا می‌کنند رفتار اظهارکننده‌ای از خود نشان دهند،
چون نگران نتیجه‌اش هستند؛ برای مثال، برخی می‌ترسند تحت حاکمیت کسی قرار گیرند و به همین دلیل، به‌صورت انفعالی رفتار می‌کنند،
درحالی‌که برخی دیگر از قضاوت‌شدن می‌ترسند و رفتار پرخاشگرانه از خود بروز می‌دهند.
برخی هم رفتار پرخاشگرانه انفعالی از خود نشان می‌دهند که دلایلی بسیار پیچیده‌تر برای این رفتار دارند. هرچه باشد، اظهارکننده نیستند.

در این مقاله، به اختلاف بین رفتار انفعالی، پرخاشگرنه، پرخاشگرانه انفعالی و اظهارکننده می‌پردازم.
وقتی سبک‌های مختلف مشخص شد و اثر هر یک را بر ارتباطات فهمیدید، بهتر می‌توانید پیام برسانید و ارتباطی شفاف ایجاد کنید.
با انتخاب بهترین رفتار، به یاد داشته باشید هریک از سبک‌های ارتباطی مجموعه فواید و مضرات خاص خودش را دارد.
حتی اظهارکننده‌بودن هم می‌تواند عیب‌هایی داشته باشد؛
برای مثال، اگر مردم رفتارتان را با شیوه انفعالی اشتباه بگیرند،
سعی می‌کنند ارزش تلاش شما را پایین بیاورند و سبک‌تان را تغییر دهند. خونسرد باشید و به کارتان ادامه دهید.

 

سروکار داشتن با رفتار انفعالی

وقتی انفعالی رفتار می‌کنید، نمی‌توانید احساسات، افکار و عقایدتان را صادقانه بیان کنید
و ممکن است حقوق خود را زیر پا بگذارید و به دیگران هم اجازه چنین کاری بدهید.
روش بیان احساسات و عقاید به شکل خسته‌کردن خویش و با حالت عذرخواهانه، به دیگران اجازه می‌دهد که به حرف‌های‌تان بی‌احترامی ‌کنند.

افرادی که به شیوه منفعل رفتار می‌کنند، فکر می‌کنند به حساب نمی‌آیند و افکار، احساسات و عقایدشان برای دیگران اهمیت کمتری دارد.
آنها نگران هستند مردم درباره‌شان بد فکر کنند و دوست‌شان نداشته باشند
و می‌ترسند اگر با کسی مخالفت کنند، آن فرد ناراحت ‌شود.

در کل، باید گفت انفعالی‌بودن هزینه‌هایی دارد.
افراد منفعل اغلب ازخود‌گذشته و ورزشکارانی خوب هستند.
اگر اتفاق بدی پیش بیاید، خودشان را مقصر می‌دانند، زیرا فکر می‌کنند مسئولیتی را به عهده نگرفته بودند.
مردم تمایل دارند مراقب اشخاص منفعل بوده تا از اضطراب‌های کوتاه‌مدت در امان باشند.

از منظر پایین، افرادی که رفتار انفعالی را انتخاب می‌کنند، وقتی نتوانند استرس و ناراحتی را در خود سرکوب کنند،
ممکن است رفتاری پرخاشگرانه از خود نشان دهند؛
به‌علاوه افراد دیگر اغلب تقاضاهایی غیرقابل قبول از آنها می‌کنند
و اغلب خود را در معرض روابطی ناسالم می‌بینند و اعتمادبه‌نفس کمی دارند.

 

بدانید چه زمانی به عقب برگردید

یکی از دوستان مدتی عصبی بود. هیچ‌چیز درست پیش نمی‌رفت و کارمندانش هم بی‌عرضه بودند.
به‌جای اینکه به او بگویند انتخابش باعث بروز این مشکل شده و او را خاطرجمع کنند تیمی از افراد ماهر و وفادار دارد، همه سکوت کردند و مشکل ادامه پیدا کرد.
یک روز شرایط تغییر کرد و یکی از کارکنان نزدیکش با او صحبت کرد
و به او نشان داد چطور می‌تواند شرایط را به روشی با پرخاشگری کمتر ببیند
و بیشتر از روش اظهارکنندگی استفاده کند تا صدمه‌ای هم به کارکنانش وارد نشود.

وقتی می‌خواهید از شرایط ناخوشایند، تنش، تعارض و ناراحتی دوری کنید، رفتار انفعالی توصیه می‌شود.
اگر امنیت شخصی و یا عاطفی‌تان به خطر افتاده، می‌توانید سرتان را پایین انداخته و دهان‌تان را ببندید تا طوفان تمام شود.
اگرچه اعتراض مستقیم گاهی روش درستی است، در شرایط دیگر، روش گرم‌تری موردنیاز است.

 

می‌توان با دیدن علائم زیر، رفتار انفعالی را متوقف کرد:

حالات صورت

  • چشمان: اجتناب از نگاه، نگاه به پایین
  • ابروی بالاکشیده: طبق انتظار، هنگام عصبانیت لرزیدن ابرو
  • دهان: گزیدن لب و فشاردادن آرواره، هنگام شنیدن انتقاد لبخندزدن، هنگام خشم خندیدن

ژست‌ها

  • وضعیت بدن: شل و ول و آویزان
  • دست‌ها و پاها: در موقعیت محافظت قرار گرفته و ضربدری بسته شده
  • ژست‌های نشان‌دهنده راحتی: مثل دست‌های پیچیده درهم، جلوی دهان را پوشاندن، دست‌زدن به مو، صاف‌کردن گلو، انگشت دو دست روی هم

 

اگر کسی رفتار انفعالی داشته باشد و بخواهید او و ذهنیتش را باز کنید، رفتار زیر را امتحان کنید:

– ژست‌ها و حالات باز داشته باشید.
– بابت شرکت در بحث از او تشکر کنید.
– ورودی‌های ذهنی‌اش را بپرسید.
– هنگام صحبت‌کردن لبخند زده و به طرفش خم شوید.
– با تمرکزی آرام، به او نگاه کنید.
– هنگام گوش‌دادن به حرف‌هایش، سرتان را کمی کج کنید.
– ظاهری خونسرد داشته باشید.
– به آنچه می‌گوید، گوش دهید و به او پاسخ بدهید.

 

اظهارکنندگی

 

الگوهای کلامی

تون صدا: نرم و گرم باشد. تون صدای ضعیف و ناپایدار اغلب خسته‌کننده است. گاهی با تون یکنواخت و بی‌حال و گاهی یک وزن حرف بزنید.
انتخاب کلمه: عذرخواهانه (ببخشید که ناراحت‌تان کردم)، خود را زیرسؤال‌بردن (شاید نکته احمقانه‌ای باشد)، پر از کلمات پرکننده (اوووم، آه، شاید، به نوعی) و غالباً توجیه‌کننده (این را نمی‌پرسم/چیز دیگری بگو).
تحویل: بلند، طنز، پر از عبارات تردیدی.
الگوی نفس‌کشیدن: کوتاه و خالی.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
چهار اصل برای ایجاد توافق

چهار اصل برای ایجاد توافق

, ,
اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
متقاعدسازی

متقاعدسازی

, ,

متقاعدسازی

در این مقاله به متقاعدسازی می پردازیم.

اجبار نه، بلکه متقاعدکردن و انصاف سلاطین دنیا هستند.
علی می‌خواهد مهدی برای او کاری بکند. چگونه می‌تواند او را متقاعد کند؟

۱٫ با چوب او را بزند
۲٫ با یک وعده غذای حاوی خرده‌شیشه او را تهدید کند
۳٫ توافق ایجاد کند

با زدن و تهدیدکردن، سطح استرس در شما کمتر می‌شود
و حس می‌کنید یک سوپرمن هستید، اما این روش رفتاری به‌عنوان روش متقاعدسازی فقط در کوتاه‌مدت مؤثر است
و نمی‌تواند چندان روابط محکمی به‌وجود آورد.
گشاده‌رویی، صداقت و همکاری یکی از اصول اساسی متقاعدکنندگی هستند.

 

توافق مسیری است به سمت متقاعدکنندگی

توافق چیست؟ چرا مهم است؟ چگونه آن را به‌وجود می‌آورید؟ چطور می‌توان با رفتار غیرکلامی، توافق را به‌وجود آورد؟
اینها سؤالاتی هستند که مکرراً باید از خود بپرسیم.

بسیار راحت می‌توان گفت توافق یعنی درک احساسات و ارتباطات.
وقتی با شخص مقابل‌تان توافق دارید و او را پذیرفته‌اید و با او ارتباط برقرار می‌کنید، بهتر است محترمانه با او رفتار کنید.
گاهی ممکن است در یک توافق، ارتباط یا پیوند ذهنی با شخص مقابل برقرار کنید؛ در هر حال، یکی از اینها اتفاق می‌افتد.

خب، چرا توافق مهم است؟ زیرا دروازه‌ای به سمت موفقیت است.
وقتی می‌خواهید کسی را متقاعد کنید، با ایجاد اعتماد، اخلاقیات و روابط محترمانه، شروع کنید؛ این یعنی توافق.
با تعیین علایق در شخص مقابل، توافق را ایجاد می‌کنید.
حال، با توجه به نکات زیر می‌توانید روش رسیدن به وضعیت ذهنی او را دریابید:

 

حالات صورت

– چشمان:

چشم‌ها آینه روح هستند. اگر شخص مقابل از نگاه‌کردن به چشم شما احتراز می‌کند یا سعی کرده به شما زل بزند،
پیش از پاسخ‌دادن به او، فضای عملکردش را برحسب رفتار منفی ارزیابی کنید.
می‌توانید بگویید «متوجه شدم که…»، «کمکم کنید تا بفهمم…»، این جملات کمک می‌کند دید شما درباره مسائل مختلف مشخص شود.

اگر چشمان شخص مقابل بی‌روح و بی‌حال باشد، چند لحظه رفتارش را ارزیابی کنید تا ببینید آیا با شما احساس راحتی می‌کند یا نه.
سپس می‌توانید با نگاه‌کردن به او و وارد بحث شدن، حال و هوا را عوض کنید.
اگر رابطه‌ای مورد اعتماد بسازید، شخص مقابل هم به نگاه شما جواب خواهد داد.

– دهان:

لب‌های جمع‌شده، دیدگاهی محکم را نشان می‌دهد که می‌تواند حاکی از بی‌میلی به ایجاد ارتباط باشد.
یک لبخند بر لب، علاقه و خوشامدگویی به شخص مقابل را نشان می‌دهد.
اگر کسی به ارتباط با شما تمایل چندانی نشان نداد، لبخند زده و صبور باشید.
تا زمانی که با احترام با دیگران رفتار می‌کنید، آنها گرد شما می‌چرخند.

– رنگ صورت:

با اینکه فکر می‌کنید آینه شخص مقابل بودن کار سختی است،
وقتی صورت شخص مقابل قرمز شود و شما هم سرخ شوید، می‌توانید بفهمید او چه حسی دارد
و این کمک می‌کند درک شخص مقابل را تجربه کنید. درک همدردی، مسیری است برای رسیدن به متقاعدشدن.

 

ژست‌ها

اگر می‌خواهید ذهنیت شخص مقابل‌تان را بدانید، به انواع ژست‌ها و حرکت‌هایی که به‌کار می برد، دقت کنید؛
برای مثال:

– انگشتی که به شخص دیگری اشاره کند، نشانه پرخاشگری است.
– عقب‌نگه‌داشتن دست‌ها نشانه یک رفتار حاکی از ردکردن چیزی است.
– تکان‌دادن پا نشانه بی‌قراری است.
– مالیدن گردن یا گلو یعنی به استراحت نیاز دارید.
– پاها را توی هم کردن یا بستن دست‌ها نشانه ناراحتی است.
وقتی می‌خواهید کسی با رفتار منفی را متقاعد کنید، به خویشتنداری نیاز دارید.
نمی‌خواهید رفتاری را که می‌بینید، به همان شکل جواب دهید
و درنتیجه، واکنش‌ها را با شدت کمتری بروز می‌دهید
و شانس رسیدن به نتایج موردتوافق را کاهش می‌دهید.

ریتم حرکات و سطوح انرژی

– اگر بدن شخص مقابل ثابت است و ژست‌های او معدود هستند، برای رسیدن به توافق باید از مدل ببر استفاده کنید.
– برعکس، اگر شخص مقابل پرانرژی باشد، با سازگاری با رفتار و اداهای او، آسان‌تر به توافق خواهید رسید.

 

متقاعدسازی

الگوهای کلامی

صدای افراد، پژواکی از گذشته و حال، امیدها و ترس‌های‌ آنهاست.
با تعیین صدا، آرامش، تون و بلندی صدای شخص مقابل، می‌توانید بگویید آیا انرژی او مثبت است یا منفی.
دانستن این موضوع شما را در انتخاب بهترین راه برای نزدیک‌شدن به فرد مقابل راهنمایی خواهد کرد.

– یک صدای طنین‌دار مانند ناقوس کلیسا یا شامپانزه‌های تیبتان، غنی و پر است و به‌آسانی به گوش می‌رسد.
افراد تمایل دارند صدای‌شان اینگونه باشد.
این صدا نشانه قدرت و سلطه است.
برای متقاعدکردن دیگران باید از این نوع صدا استفاده کرد.

– صدای تودماغی که در گلو خفه می‌شود یا از عمق درون می‌آید، نشان می‌دهد گوینده چیزی را درباره خودش پنهان می‌کند.
از چنین شخصی بخواهید بیشتر درباره افکار و نظراتش برای‌ شما بگوید تا اطلاعاتی مفید به‌دست آورید
و برای متقاعدکنندگی از آنها استفاده کنید.

– صدایی که از مغز می‌آید، نشانه هیجان و انرژی است.
این تون را برای نشان‌دادن یک طول موج ثابت به‌کار ببرید.

– جمع‌کردن عضلات دور دهان وضوح صدا را کم می‌کند.
از این نوع رفتار منفی پرهیز کنید.

افراد برای اینکه صدای‌شان شنیده نشود دلایلی عمیق و دردناک دارند. به آنها احترام بگذارید و آنها را به حرف‌زدن تشویق کنید.

 

الگوی نفس‌کشیدن

– نفس‌های تند، آرام، عمیق یا کوتاه. هریک از اینها را امتحان کنید تا در آخر، با سرعت و نوع نفس‌کشیدن شخص مقابل، هماهنگ شوید.
این کار باعث می‌شود بدانید او چه چیزی را تجربه می‌کند.
یک آه بلند نشانه راحت‌شدن است.
نفس‌های کوتاه و سریع نشانه اضطراب هستند.

– از الگوی تنفسی شدید به مدت طولانی استفاده نکنید؛
اگر مدت طولانی نفس‌های کوتاه و سریع بکشید، اضطراب در شما به‌وجود خواهد آمد و این احساس برای متقاعدکردن کسی خوب نیست.

 

انتخاب کلمات

زبانی که افراد استفاده می‌کنند و روش بیان آنها به شما می‌گوید چه دیدگاهی دارند.
وقتی ذهنیت و وضعیت روحی‌شان را بشناسید، می‌توانید رفتارتان را برای بهترین نوع ارتباط با آنها سازگار کنید.

– افرادی که زبانی تند دارند و از انتقادهای منفی و تلخ استفاده می‌کنند، اعتمادبه‌نفس پایینی دارند و بدبین هستند.
آنها به چشم شما نگاه می‌کنند.
ژست‌های آنها بسته و با انگشت اشاره، دست مشت‌شده، لب‌های محکم بسته‌شده و اخم همراه است.
آنها فکر می‌کنند پیداکردن رابطه‌ای قابل‌اعتماد کاری سخت است.
کسی دوست ندارد با آنها وقت بگذراند، چون همراهی‌کردن این افراد واقعاً کسالت‌آور است.

– افرادی که در صحبت‌کردن از کلمات و عبارات مثبت استفاده می‌کنند، اعتمادبه‌نفس بالایی دارند
و دنیا را خوش‌بینانه می‌نگرند.
آنها به دیگران علاقه نشان می‌دهند. ژست‌های‌شان باز و با خوشرویی است.
به شما نگاه کرده و سرشان را به نشانه توافق تکان می‌دهند.
لبخند به لب دارند، دیگران علاقه دارند آنها را همراهی کنند زیرا انرژی مثبت دارند.
همراهی‌کردن این افراد احساس خوبی دارد.

– وقتی می‌خواهید کسی را درباره دیدگاه‌های خود متقاعد کنید و رفتار آن شخص مثبت است، هرچه می‌بینید، همان را منعکس کنید.
وقتی رفتار او منفی است، هرچه می‌بینید، گوش دهید،
منعکس و مشخص کنید و از زبان و رفتار پشتیبان استفاده کنید؛
مانند

  • تکان‌دادن سر به نشانه تأیید و پذیرش
  • ایجاد و حفظ تماس چشمی راحت
  • لبخند
  • هماهنگی ژست‌ها و حرکات
  • استفاده از عباراتی مثل «متوجه شدم که…»، «از آنچه مشاهده کردم پیداست که…»، «چه کار دیگری می‌توانم انجام دهم که…»
  • داشتن گرما، علاقه و مراقبت از رفتارتان با دیگران، در ارتباط با آنچه فکر می‌کنید

 

وضعیت بدنی

– بدن بی‌حال و بی‌روح نشانه بی‌علاقگی است

– بدن صاف و هشیار نشانه علاقه‌مندی است

هر رفتار مثبتی را به همان شکل جواب دهید.
به رفتار منفی بدن، با یک زبان و حتی تون صدای پشتیبان جواب دهید.
وقتی از طریق آینه‌شدن و هماهنگی رفتار درصدد ایجاد توافق هستید، شانس متقاعدکردن افراد دیگر را افزایش می‌دهید.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
ایجاد توافق و شبکه‌بندی

ایجاد توافق و شبکه‌بندی

, ,

ایجاد توافق و شبکه‌بندی

بسیاری عقیده دارند شبکه‌بندی مؤثر به‌صورت رودررو انجام می‌شود و نگاه‌کردن به چشمان یک فرد، اعتمادی محکم و ارتباطی بنیادی را به‌وجود می‌آورد.

افراد موفق در کار، کسانی که با دیگران رفتار گرمی دارند و همکاری می‌کنند،
افرادی که به‌دنبال روابطی محکم بر مبنای اعتماد هستند، از مهارت‌های ایجاد توافق و شبکه‌بندی برای پیشرفت دستور کارهای‌شان استفاده می‌کنند.
اگر این ویژگی‌ها را در رفتارتان نداشته باشید، مهم نیست چقدر در کارتان، شفاف، توانمند یا خاص هستید.
هیچ‌کدام از آنها به شما کمک شایانی نخواهند کرد.

بهترین افراد برای ایجاد توافق و شبکه‌بندی، افراد کنجکاو هستند.
آنها دوست دارند چیزهای بیشتری درباره شما بدانند.
به سؤالاتی که می‌پرسند، گوش دهید:

 

ایجاد توافق و شبکه‌بندی

 

ممکن است با خود بگویید: «وااااو!!! این‌ها سؤالاتی کاملاً شخصی هستند.» حق با شماست،
اما اگر این سؤالات را نپرسید، جوابی نخواهید گرفت.
هرچه درباره یک نفر بیشتر بدانید، برای ایجاد توافق و شبکه‌بندی با او، موقعیت بهتری را ترتیب خواهید داد.
با تعیین علایق و میل کمک به دیگران، یک شبکه‌بندی پنج‌ستاره خواهید شد.

 

سوال پرسیدن

با پرسیدن سؤالات باز، می‌توانید اطلاعاتی مفید به‌دست آورید.

این سؤالات به پاسخ‌هایی بیش از بله و نه نیاز دارند.

همه‌چیز به خواست مردم مربوط است.
درباره شبکه‌بندی و خوب‌بودن با دیگران و اینکه پل‌های بین خود و دیگران را خراب نکنیم شاید کتاب‌تان بسیار خوب باشد،
اما در پایان، این مردم هستند که تصمیم می‌گیرند از توصیه‌های شما استفاده کنند یا نه.

خوب بودن با دیگران و خراب‌نکردن پل ارتباطی میان خود و آنها؛
خب، چرا خوب‌بودن با دیگران برای بعضی‌ها کار سختی است؟
چرا روابط‌شان را خراب می‌کنند؟
این موضوعات در کتاب دیگری بررسی می‌شوند.

حال، ببینید افراد چگونه رفتار نادرستی نشان می‌دهند:

  • چشمان‌شان را کج و کوله می‌کنند
  • دهان‌شان را جمع کرده و چروک می‌کنند
  • لب‌های‌شان به پایین آویزان می‌شود
  • چانه‌شان را به جلو می‌رانند
  • پیشانی‌شان را پایین می‌کشند
  • اخم می‌کنند
  • دست‌های‌شان را ضربدری می‌بندند
  • ژست‌های بسته می‌گیرند

 

ایجاد توافق و شبکه‌بندی

 

یک زوج را چند دقیقه در نظر داشته باشید و از روی موقعیت بدنی و رفتاری‌شان، حدس بزنید چه احساسی به هم دارند؛
چون روش رفتاری روی احساس‌تان اثر می‌گذارد،
شانس در این زمینه، نقشی منفی را نشان خواهد داد
و چون احساس و رفتارتان روی واکنش دیگران به شما اثر می‌گذارد، تعجب نکنید اگر خودتان را در مقابل رفتار و احساس‌تان مشاهده کردید.

نظرات و رفتار منفی با دوری‌کردن دیگران از شما اثبات می‌شوند.
اینها برای ایجاد توافق و شبکه‌بندی، گزینه‌های خوبی نیستند.

بخشی از ایجاد توافق و شبکه‌بندی این است که برخورد با دیگران را آسان بگیرید.
آیا متوجه شده‌اید وقتی اسمتان ضمن یک مکالمه می‌آید، افرادی که شما را می‌شناسند، از شما به خوبی یاد می‌کنند
و بقیه منتظرند تا شما را ببینند یا نه؟

برای ایجاد توافق در حین شبکه‌بندی، این رفتار را به‌کار ببرید:

– طوری رفتار کنید که انگار میزبان یک مهمانی هستید
– کمک کنید دیگران احساس راحتی کنند
– لبخندی بزنید که در آن از دهان و چشمان‌تان کمک گرفته‌اید
– مستقیماً به افراد نگاه کنید
– به سمت کسی که با او حرف می‌زنید، کمی خم شوید
– از ژست‌های باز استفاده کرده و کف دست‌تان را نشان دهید
– حرکاتی روان و آرام داشته باشید
– با پرسیدن سؤالات باز، علاقه‌تان را به موضوع نشان دهید
– حالت صورت‌تان گرم و دعوت‌کننده باشد
– سر دربیاورید که شخص مقابل‌تان به چه‌ چیزی نیاز دارد
– تا جایی که می‌توانید کمک کنید

 

ایجاد توافق و شبکه‌بندی

 

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
ژست‌ها

ژست‌ها

, ,

ژست‌ها

در این مقاله به ژست‌ها و رفتارها در زبان بدن می پردازیم.

مهم‌ترین چیز در یک ارتباط، شنیدن چیزی است که گفته نمی‌شود.

ژست‌های‌تان آگاهانه باشند یا نه، نشانه‌هایی حیاتی برای شناخت نظرات و نیت‌های شخص سخنگو دارند؛

برای مثال

  • ژست‌های کوتاه و تیز و پرشی تنش و پرخاشگری را نشان می‌دهند
  • ژست‌های سیال، باز و آرام نشانه شرایط قابل‌اعتماد و دریافت‌کننده هستند
  • نوک انگشتان دو دست روی هم، یک ژست فانتزی است
  • انگشتانی که به موازات مچ دست کج شده و جلوی بدن قرار می‌گیرند، نشانه قدرت، تأثیرگذاری و سلطه هستند
  • مشت‌های بسته نشانه خشم و ناامیدی هستند
  • دست‌های بسته‌شده نشانه کناره‌گیری هستند
  • تکان‌دادن پا و ضربه‌زدن با پنجه پا نشانه ناشکیبایی است
  • بدن در حالت متعادل، تحت‌کنترل‌بودن را نشان می‌دهد
  • مشت‌های بسته، زل‌زدن، محکم بستن دهان در ترکیب با هم حالت تهدیدآمیزی را نشان می‌دهند
  • لرزیدن لب، پایین‌آوردن سر و چشمان نمناک نشانه غم است
  • ضربه‌زدن با انگشت، جویدن لب و کج‌کردن گردن نشانه ناراحتی است

 

الگوهای کلامی

تعیین سطح، گام و درجه صدا، کیفیت‌های صدایی هستند که وضعیت ذهنی یک شخص را نشان می‌دهند.

– صدای خفه‌ای که از گلوی فرد بیرون می‌آید، نشانه فقدان شفافیت، آزادی و تعهد است
– صدای محکم و با تون بلند که مثل صدای بچه‌هاست، نشانه نبود قطعیت و امنیت است
– صدایی که از سینه بیرون می‌آید نشانه استقلال است
– صداهای صاف، خفه و دارای پیچش نشان می‌دهند شخص صحبت‌کننده از ارتباط باز و توی جمع‌بودن خوشش نمی‌آید
– جملات باعجله و کلمات درهم و برهم نشانه اضطراب است
– صدای بلند نشانه سلطه‌گری و کنترل است
– صدای نرم نشانه احساس ناامنی و فقدان معاشرت در جمع است

الگوهای نفس‌کشیدن

نحوه نفس ‌کشیدن بر ایجاد و دریافت ارتباط‌تان تأثیر می‌گذارد.
– نفس‌های سریع و کوتاه نشانه اضطراب، خشم و وحشت هستند.
صداهای ایجادشده از ترس، ضعف یا نداشتن حمایت از قسمت بالایی گلو و ناشی از خشم و صداهای خفه از قسمت پایینی گلو ساخته می‌شوند.

– نفس‌هایی که از دیافراگم می‌آیند، صداهایی قوی تولید می‌کنند.
نفس‌های عمیق از ریه که از حفره‌های شکمی برمی‌خیزند، محکم و بلند هستند.
خش در صدای شما نشانه جلب‌توجه است.

 

ژست‌ها

 

انتخاب کلمه

مردم کلمات دوروبرشان را به شیوه‌های مختلف دریافت کرده و به آن پاسخ می‌دهند.
برخی افراد دیداری هستند و ارتباطات‌شان را با کلمات و عباراتی مثل «ببین، نگاه کن، اشاره کن، چیزی که می‌بینی، این جنبه از نظراتم را می‌بینی؟
این پروژه را به تو نشان می‌دهم، نمای فصل بعدی خوب است» طعم می‌دهند.

برخی دیگر دنیا را از طریق صدا تجربه می‌کنند.
افرادی که صوت را ترجیح می‌دهند، از عباراتی مثل «به نظرت این صدا چطور است؟
این موسیقی موردعلاقه من است،
حرف تو را می‌شنوم، تون ما با هم یکی است» استفاده می‌کنند.

افرادی که در ارتباط از لمس‌کردن استفاده می‌کنند، افراد جنبشی هستند.
آنها از زبانی مثل «در این‌باره چه احساسی داری؟ دست بزن، بیا پیش از ناراحتی بیشتر تعادل را به هم بزنیم، این فکرها خونم را به جوش آورد» استفاده می‌کنند.

افراد از ترکیب این حواس در هنگام صحبت‌کردن استفاده می‌کنند.
شغل شما به‌عنوان شنونده، انتخاب زبان شخصی است که حرف می‌زند و آن را در پاسخ‌تان به‌کار می‌برید.
درک نظرات گوینده شما را قادر می‌کند به آنچه شنیده‌اید، به شیوه او پاسخ دهید؛
حتی اگر شیوه دیگری را ترجیح‌ بدهید.

اگر بخواهید مهارت‌های شنوایی خوبی داشته باشید، زبان‌تان را در صورت ضرورت با زبان شخص سخنگو هماهنگ کنید.
وقتی افراد در کنار هم نیستند، شانس کمتری برای شنیدن یکدیگر دارند.

ایستادن، نشستن و درازکشیدن، نحوه موقعیت بدن‌تان بر آمادگی، توانایی و میل‌تان به شنیدن تأثیر می‌گذارد.

  • شل و ول بودن بدن نشانه تمایل‌نداشتن به بودن در کنار دیگران است
  • صاف‌بودن بالاتنه و سر در بالای گردن و شانه به عقب کشیده شده و نگاه‌کردن به شخص گوینده با حالت صورت خونسرد، نشانه علاقه‌مندی و آمادگی برای گوش‌دادن است

ژست

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
فعالانه گوش‌دادن چیست؟

فعالانه گوش‌دادن چیست؟

, , ,

فعالانه گوش‌دادن چیست؟

در ادامه مقالات این شنبه به مقاله ای با عنوان فعالانه گوش‌دادن چیست؟ می پردازیم.

گوش‌دادن فعالیتی مثبت است. شما مجبورید که این فعالیت را داشته باشید.

اگر فکر می‌کنید گوش‌دادن فعالیتی انفعالی است، اشتباه می‌کنید.
گوش‌دادن به انرژی، مراقبت و توجه نیاز دارد و بزرگ‌ترین هدیه‌ای است که می‌توانید به کسی بدهید.
وقتی به حرف دیگران گوش می‌دهید، در واقع برای آنها ارزش قائل شده‌اید.

شما نشان می‌دهید به آنچه می‌گویند، علاقه‌مند هستید. وقتی مردم فکر کنند به آنها علاقه‌مندید و برایشان ارزش قائل هستید، بزرگ‌ترین پشتیبان شما می‌شوند.

استادی تعریف می کرد که وقتی دختر کوچکی بودم، مادرم به من می‌گفت:
«خدا به ما دو گوش، دو چشم و یک دهان داده است. با بیشتر دیدن و کمتر حرف‌زدن، اطلاعات ارزشمندی درباره دیگران به‌دست می‌آوریم.»

افرادی که بیشتر حرف می‌زنند و کمتر گوش داده، اطلاعات ارزشمندی را از دست می‌دهند.

 

فعالانه گوش‌دادن چیست؟

 

فعالانه گوش‌دادن چیست؟

نماد چینی‌ها برای فعالانه گوش‌دادن، شامل گوش، چشم و قلب است که توجه را در میان خودشان تقسیم می‌کنند.
وقتی فعالانه گوش می‌دهیم، چشم، گوش و قلب ما مشغول کارکردن هستند.
ما روی شخص دیگری متمرکز می‌شویم و توجه‌مان را صرف او می‌کنیم.
گوش می‌دهیم تا بفهمیم و بدون درک‌کردن، قضاوت نکنیم.

گوش‌دادن به چیزی بیشتر از شنیدن کلمات گفته‌شده نیاز دارد.
وقتی عمیقاً به حرف کسی گوش می‌دهیم، نه‌تنها به کلماتی که می‌گوید توجه کرده، رفتارهای غیرکلامی او را نیز مشاهده می‌کنیم.
این رفتارها در زیر آورده شده‌اند (اگرچه محدود به موارد زیر نیستند).

 

حالات صورت

اگر می‌خواهید از وضعیت روحی، افکار و نیت‌های کسی باخبر شوید، به صورتش نگاه کنید.

 

پیشانی

  • پیشانی صاف نشانه خونسردی است
  • پیشانی چروک‌خورده نشانه نگرانی، دغدغه، اذیت‌شدن یا خشم است

 

چشمان

  • چشمان راحت و تماس چشمی آسان یک نگاه آرام را نشان می‌دهد
  • زل‌زدن یا پرهیزکردن از تماس چشمی حالت ذهنی منفی را نشان می‌دهد

 

دهان

  • لبان جمع‌شده یا دهان محکم بسته‌شده نشانه ذهنیت منفی است
  • جویدن یا مکیدن لب‌ها، ناراحتی را نشان می‌دهد
  • لبانی که برای لبخند باز شده‌اند، نظر مثبت را نشان می‌دهند

 

رنگ و دمای پوست

  • پوست مرطوب و قرمز نشانه تنش و استرس است
  • پوست خنک و خشک نشانه آرامش است

با توجه به رفتار بالا و درنظرگرفتن معانی‌اش، می‌توانید پاسخ درست را انتخاب کنید.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید