اظهارکنندگی

اظهارکنندگی

اظهارکنندگی جسارت می‌خواهد و قدرت و اعتمادبه‌نفس.

این نکته را به خاطر داشته باشید: این حق شماست که اظهارکننده باشید؛
یعنی محق هستید احساسات، نیازها و ایده‌های‌تان را به شیوه‌ای بیان کنید که به دیگران تعرضی نشود.
حتی اگر خودتان را یک اظهارکننده نمی‌دانید و سعی می‌کنید اینگونه باشید، با تمرکز روی رفتارهای غیرکلامی وانمود کنید که چنین فردی هستید.
هرچه اظهارکنندگی بیشتری دریافت کنید، اظهارکننده‌تر می‌شوید
و هرچه اظهارکننده‌تر باشید، رفتار اظهارکنندگی بیشتری از خود نشان می‌دهید
و پیش از اینکه متوجه شوید، به فردی اظهارکننده تبدیل شده‌اید.

مردم اغلب تقلا می‌کنند رفتار اظهارکننده‌ای از خود نشان دهند،
چون نگران نتیجه‌اش هستند؛ برای مثال، برخی می‌ترسند تحت حاکمیت کسی قرار گیرند و به همین دلیل، به‌صورت انفعالی رفتار می‌کنند،
درحالی‌که برخی دیگر از قضاوت‌شدن می‌ترسند و رفتار پرخاشگرانه از خود بروز می‌دهند.
برخی هم رفتار پرخاشگرانه انفعالی از خود نشان می‌دهند که دلایلی بسیار پیچیده‌تر برای این رفتار دارند. هرچه باشد، اظهارکننده نیستند.

در این مقاله، به اختلاف بین رفتار انفعالی، پرخاشگرنه، پرخاشگرانه انفعالی و اظهارکننده می‌پردازم.
وقتی سبک‌های مختلف مشخص شد و اثر هر یک را بر ارتباطات فهمیدید، بهتر می‌توانید پیام برسانید و ارتباطی شفاف ایجاد کنید.
با انتخاب بهترین رفتار، به یاد داشته باشید هریک از سبک‌های ارتباطی مجموعه فواید و مضرات خاص خودش را دارد.
حتی اظهارکننده‌بودن هم می‌تواند عیب‌هایی داشته باشد؛
برای مثال، اگر مردم رفتارتان را با شیوه انفعالی اشتباه بگیرند،
سعی می‌کنند ارزش تلاش شما را پایین بیاورند و سبک‌تان را تغییر دهند. خونسرد باشید و به کارتان ادامه دهید.

 

سروکار داشتن با رفتار انفعالی

وقتی انفعالی رفتار می‌کنید، نمی‌توانید احساسات، افکار و عقایدتان را صادقانه بیان کنید
و ممکن است حقوق خود را زیر پا بگذارید و به دیگران هم اجازه چنین کاری بدهید.
روش بیان احساسات و عقاید به شکل خسته‌کردن خویش و با حالت عذرخواهانه، به دیگران اجازه می‌دهد که به حرف‌های‌تان بی‌احترامی ‌کنند.

این مقاله هم مفید است
مذاکره فروش

افرادی که به شیوه منفعل رفتار می‌کنند، فکر می‌کنند به حساب نمی‌آیند و افکار، احساسات و عقایدشان برای دیگران اهمیت کمتری دارد.
آنها نگران هستند مردم درباره‌شان بد فکر کنند و دوست‌شان نداشته باشند
و می‌ترسند اگر با کسی مخالفت کنند، آن فرد ناراحت ‌شود.

در کل، باید گفت انفعالی‌بودن هزینه‌هایی دارد.
افراد منفعل اغلب ازخود‌گذشته و ورزشکارانی خوب هستند.
اگر اتفاق بدی پیش بیاید، خودشان را مقصر می‌دانند، زیرا فکر می‌کنند مسئولیتی را به عهده نگرفته بودند.
مردم تمایل دارند مراقب اشخاص منفعل بوده تا از اضطراب‌های کوتاه‌مدت در امان باشند.

از منظر پایین، افرادی که رفتار انفعالی را انتخاب می‌کنند، وقتی نتوانند استرس و ناراحتی را در خود سرکوب کنند،
ممکن است رفتاری پرخاشگرانه از خود نشان دهند؛
به‌علاوه افراد دیگر اغلب تقاضاهایی غیرقابل قبول از آنها می‌کنند
و اغلب خود را در معرض روابطی ناسالم می‌بینند و اعتمادبه‌نفس کمی دارند.

 

بدانید چه زمانی به عقب برگردید

یکی از دوستان مدتی عصبی بود. هیچ‌چیز درست پیش نمی‌رفت و کارمندانش هم بی‌عرضه بودند.
به‌جای اینکه به او بگویند انتخابش باعث بروز این مشکل شده و او را خاطرجمع کنند تیمی از افراد ماهر و وفادار دارد، همه سکوت کردند و مشکل ادامه پیدا کرد.
یک روز شرایط تغییر کرد و یکی از کارکنان نزدیکش با او صحبت کرد
و به او نشان داد چطور می‌تواند شرایط را به روشی با پرخاشگری کمتر ببیند
و بیشتر از روش اظهارکنندگی استفاده کند تا صدمه‌ای هم به کارکنانش وارد نشود.

وقتی می‌خواهید از شرایط ناخوشایند، تنش، تعارض و ناراحتی دوری کنید، رفتار انفعالی توصیه می‌شود.
اگر امنیت شخصی و یا عاطفی‌تان به خطر افتاده، می‌توانید سرتان را پایین انداخته و دهان‌تان را ببندید تا طوفان تمام شود.
اگرچه اعتراض مستقیم گاهی روش درستی است، در شرایط دیگر، روش گرم‌تری موردنیاز است.

 

می‌توان با دیدن علائم زیر، رفتار انفعالی را متوقف کرد:

این مقاله هم مفید است
پنج راهکار حل تعارض

حالات صورت

  • چشمان: اجتناب از نگاه، نگاه به پایین
  • ابروی بالاکشیده: طبق انتظار، هنگام عصبانیت لرزیدن ابرو
  • دهان: گزیدن لب و فشاردادن آرواره، هنگام شنیدن انتقاد لبخندزدن، هنگام خشم خندیدن

ژست‌ها

  • وضعیت بدن: شل و ول و آویزان
  • دست‌ها و پاها: در موقعیت محافظت قرار گرفته و ضربدری بسته شده
  • ژست‌های نشان‌دهنده راحتی: مثل دست‌های پیچیده درهم، جلوی دهان را پوشاندن، دست‌زدن به مو، صاف‌کردن گلو، انگشت دو دست روی هم

 

اگر کسی رفتار انفعالی داشته باشد و بخواهید او و ذهنیتش را باز کنید، رفتار زیر را امتحان کنید:

– ژست‌ها و حالات باز داشته باشید.
– بابت شرکت در بحث از او تشکر کنید.
– ورودی‌های ذهنی‌اش را بپرسید.
– هنگام صحبت‌کردن لبخند زده و به طرفش خم شوید.
– با تمرکزی آرام، به او نگاه کنید.
– هنگام گوش‌دادن به حرف‌هایش، سرتان را کمی کج کنید.
– ظاهری خونسرد داشته باشید.
– به آنچه می‌گوید، گوش دهید و به او پاسخ بدهید.

 

اظهارکنندگی

 

الگوهای کلامی

تون صدا: نرم و گرم باشد. تون صدای ضعیف و ناپایدار اغلب خسته‌کننده است. گاهی با تون یکنواخت و بی‌حال و گاهی یک وزن حرف بزنید.
انتخاب کلمه: عذرخواهانه (ببخشید که ناراحت‌تان کردم)، خود را زیرسؤال‌بردن (شاید نکته احمقانه‌ای باشد)، پر از کلمات پرکننده (اوووم، آه، شاید، به نوعی) و غالباً توجیه‌کننده (این را نمی‌پرسم/چیز دیگری بگو).
تحویل: بلند، طنز، پر از عبارات تردیدی.
الگوی نفس‌کشیدن: کوتاه و خالی.

زبان بدنتان درباره شما چه میگوید؟

فقط مرگ قابل مذاکره نیست!

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *