سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه

, ,

سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه

پرخاشگری ذاتاً تخریب‌کننده هر رابطه‌ای است.
مردم و ایدئولوژی‌ها اغلب در مقابل یکدیگر قرار داشته و عقیده دارند برای بقا باید جبهه مقابل را تخریب کرد.

افرادی که رفتار پرخاشگرانه‌ای دارند، خودشان را به شیوه غیرخاصی، یعنی با تعرض به دیگران ابراز می‌کنند.
افراد پرخاشگر اغلب برای به‌دست‌آوردن برتری بر دیگران، آنها را ناراحت می‌کنند.
وقتی احساس کنند تهدید می‌شوند، به طرف مقابل حمله می‌کنند.

افرادی با تمایلات پرخاشگرانه دنیا را مثل میدان جنگ می‌بینند که پر از برنده و بازنده است
و خودشان را در دسته اول قرار می‌دهند.
آنها خودشان را در رتبه اول دیده و به دیگران می‌گویند:
«پیش از اینکه تو برنده شوی، من می‌برم.» آنها همیشه حس می‌کنند قدرت در دست آنهاست و می‌توانند دیگران را تحت کنترل خود قرار دهند.
خودشان را نفوذناپذیر می‌دانند و فکر می‌کنند هرچیز باید به شیوه آنها پیش رود.

رفتار پرخاشگرانه هزینه‌هایی هم دارد. رفتار پرخاشگرانه دشمنی و ناراحتی به‌وجود می‌آورد.
صبر مردم تمام می‌شود و دیگر از او نمی‌ترسند.
افراد پرخاشگر همیشه درصدد کنترل مردم هستند و به این شیوه، تقلا می‌کنند به آرامش برسند.

روابط آنها برمبنای احساسات منفی و ناپایدار است؛ چون در حقیقت، افراد پرخاشگر تمایل دارند با تحقیر دیگران خودشان را بزرگ کنند.
پرخاشگران اغلب احساس شرم، گناه و فقدان اعتمادبه‌نفس دارند.

 

علائمی که نشان می‌دهند آیا فردی پرخاشگر است یا نه،
عبارتند از:

حالات صورت

– حالات صورت بسته مثل پوزخندزدن، اخم‌کردن و محکم بستن آرواره‌ها
– تنش در عضلات دور چشم و دور دهان
– لب‌ها را جمع یا نازک‌کردن
– چرخاندن چشم‌ها
– سر را به جلو کج کردن
– پوست داغ و ملتهب داشتن
– چشم‌ها را روی کسی ثابت نگه‌داشتن

 

ژست‌ها

– در حریم شخص دیگری وارد شدن
– صحبت‌کردن از بالا با شخص دیگری
– زل‌زدن به شخص مقابل
– توجه‌نکردن به حرف شخص مقابل
– مشت‌کردن دست‌ها و با انگشت نشان‌دادن
– دست‌های ضربدری بسته شده
– رفتاری ناشی از ناشکیبایی
– ورجه وورجه‌های حاکی از بی‌توجهی
– روی کسی لم‌دادن
– لم‌دادن به عقب
– نفس‌های تند و کوتاه

این مقاله هم مفید است
اعتماد از دست رفته در مذاکره

 

سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه

 

الگوهای کلامی

– خشن، سرد، طعنه‌آمیز و دلسوزانه و اغلب صدای‌شان بلند می‌شود.
– با سرعت بالا و درهم و برهم حرف‌زدن که لحن تحقیرآمیزی دارد.
– کلمات خصمانه، بدون مصالحه و جنگجویانه.
– با استفاده از کلمات سرزنش‌بار، تأکیدکردن. (تقصیر تو بود که…)
– ارعاب (بهتر است سرت در کار خودت باشد)
– تحقیر (چقدر می‌توانی خنگ باشی؟)
– زبان متعصبانه و استفاده از عبارات نژادپرستی و تبعیض جنسیتی.
– نظرش را مثل یک واقعیت بنا کردن (این یک ایده احمقانه است).
– با غرور حرف‌زدن (شما خیلی خوش‌شانس هستید که من تیم‌تان را رهبری می‌کنم).
– آمرانه حرف‌زدن و استفاده از کلماتی مثل «باید»، «بد» و «مجبورید».
– سؤالات تهدیدآمیز (کدام آدم احمقی این را نشان داد؟)

وقتی رفتار پرخاشگرانه به‌شکل رفتار کلامی یا غیرکلامی به تعرض دیگران منجر شود، از روش خودکنترلی استفاده کنید.
عمیق و آرام نفس بکشید، به روش مشابه، پاسخ ندهید، حالت صورت‌تان را آرام نگه دارید
و صبر کنید تا شرایط آرام شود. پس از فروکش‌کردن طوفان، می‌توانید به شخص پرخاشگر بگویید چه احساسی درباره رفتارش داشتید.
اگر رفتار پرخاشگرانه برای او الگوست، انتظار تغییر در رفتارش را نداشته باشید.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *