شناخت بی‌علاقگی در جلسات

,

شناخت بی‌علاقگی در جلسات

در این دنیای متصل که در آن کار می‌کنیم، پیروزی در جلسات به صرف زمان و صبوری نیاز دارد.
وقتی جلسه‌ای خیلی طول می‌کشد، یعنی ساختار ضعیفی دارد
و ممکن است افراد به‌خاطر موضوعات غیرمرتبط خسته شوند.

نشانه‌های خستگی، حواس‌پرتی یا ناامیدی عبارتند از:

– نگاه ثابت‌شده در جایی و سر تکان نمی‌خورد:
علاقه را می‌توان با تکان‌دادن سر و نگاه‌کردن به چشم گوینده نشان داد.
چشمان بی‌حال و کم‌حرکت نشانه بی‌علاقگی است.

– لبخند زورکی:
بلند و ثابت. لبخندهایی که در آن، چشم علاقه‌ای را نشان نمی‌دهد.

– تکان‌دادن پا، ضربه‌زدن با انگشت و به دور و بر نگاه‌کردن:
علائمی ناآگاهانه که از بدن سر می‌زنند.

– با خودکار خط‌خطی‌کردن:
اگرچه نشانه خستگی و سر رفتن حوصله است، می‌تواند نشانه شروع یک بحث هم باشد.

اگر چنین رفتاری را مشاهده کردید، کمی وقت تنفس بدهید.
تغییر حال و هوا باعث کشیدگی عضلات و تکان‌دادن اندام‌ها می‌شود و ارزش جلسه را بالاتر می‌برد و پربارتر می‌کند.

 

موضوعات مربوط به نشستن

تحقیقات روی دینامیک نشستن نشان داده نوع میز و موقعیت فرد پشت میز، عناصری حیاتی در تعیین کارایی جلسه هستند.
نوع نشستن نشان می‌دهد دیگران چه برداشتی از شما خواهند داشت.

اگر احساس راحتی کنید و بخواهید دیگران هم راحت باشند، اجازه دهید خودشان انتخاب کنند کجا بنشینند.
به آنها در جلسه خوشامد بگویید.
کف دست‌تان باز باشد.
سرتان را کمی روی میز کج کنید.
لبخند به لب داشته و ابروهای‌تان را مطابق رفتارتان تکان بدهید.
این ژست‌ها گرم و دعوت‌کننده هستند و فضای راحتی را به‌وجود می‌آورند.

اگر جلسه خیلی رسمی است، خودتان جای افراد را تعیین کنید.
با انگشت اشاره و دست‌تان نشان دهید می‌خواهید کجا بنشینند.
این ژست، دستوری و نشان‌دهنده تحت کنترل بودن است.

 

شناخت بی‌علاقگی در جلسات

 

تعیین قدرت منفی

یک‌بار به جلسه‌ای رفتم که رهبر آن اصلاً نمی‌نشست.
با ایستادن پشت میز و صندلی، مانعی میان خود و دیگر افراد گروه به‌وجود آورده بود.
وقتی حرف می‌زد، در سراسر اتاق راه می‌رفت و همه را مجبور می‌کرد که موقعیت نشستن‌شان را تغییر دهند تا بتوانند به او نگاه کنند.
این رفتار پرخاشگرانه باعث می‌شد بقیه افراد گروه از جلسه سود نبرند.

  • موقعیت‌های تعیین‌شده نشستن برای اهداف خاص
  • موقعیت بدن با زاویه ۴۵ درجه، تشویق به بحث باز، آرام و دوستانه است.
  • اگر می‌خواهید روی کسی نفوذ داشته باشید، مستقیماً روبه‌روی او بنشینید. اینگونه می‌توانید تماس چشمی راحتی با او داشته و زبان بدنش را به‌راحتی بفهمید.
  • برای همکاری داشتن، کنار هم بنشینید.
  • اگر می‌خواهید توجه کسی را جلب کنید، درست کنار فرد قدرتمند جلسه بنشینید. وقتی افراد می‌خواهند به او نگاه کنند، شما را هم می‌بینند و ناخودآگاه از شما تأثیر می‌گیرند.
  • برای حل مشکل: با نشستن شرکت‌کنندگان دور یک میزگرد که همه یکدیگر را می‌بینند، سطوح بالایی از همکاری را به‌وجود آورید. در این حالت، رئیسی وجود ندارد، همه مساوی هستند. بحث آزادی اتفاق خواهد افتاد.
این مقاله هم مفید است
روانشناسی احساسی - روانشناسی فراتر از زبان بدن

یک توصیه:

درحالی‌که میزگرد نشان‌دهنده برابری است، اما بازهم کسی که نزدیک به پیشرو بحث می‌نشیند، قدرت را نشان می‌دهد.
افرادی که نزدیک قدرتمندترین و بانفوذترین فرد می‌نشینند، در سطح بعدی قدرت و نفوذ قرار دارند.
افرادی که سمت راست می‌نشینند، بانفوذتر از سمت چپی‌ها هستند.

هرچه از فرد قدرتمند دورتر بنشینند، قدرت‌تان کمتر است و هرکسی که مستقیماً روبه‌روی قدرتمندترین فرد بنشیند، رقیب اوست.

– اگر هدف این جلسه، آموزشی باشد، یک میز U شکل انتخاب کنید.
این مدل به معرفی‌کنندگان و شرکت‌کنندگان اجازه می‌دهد یکدیگر را به‌راحتی دیده و با هم تعامل داشته باشند.
می‌توانند به‌راحتی در فضای اتاق حرکت کنند
و بسته به راحتی و نزدیکی به هم، می‌توانند یک گروه بسازند.

– برای تصمیم‌گیری، رهبر باید در رأس میز مستطیلی بنشیند.
با ترتیب نشستن سلسله‌مراتبی، بقیه افراد دور میز می‌نشینند.

– برای بهترین بحث‌ها، افراد را در نقاط دید روبه‌روی هم بنشانید.
شخصیت‌های تعارض‌ساز را کنار یکدیگر ننشانید. آنها را در گروه پراکنده کنید.

هنگام شرکت در جلسات، از نوع و ترتیب نشستن افراد یادداشت بردارید تا پویایی فضا را بشناسید.

 

تعیین وضعیت

ارتفاع صندلی با میزان قدرت ارتباط دارد.
هرچه ارتفاع صندلی‌تان بیشتر باشد، یعنی قدرتمندتر هستید.
در هر کار، بسته به موقعیت‌تان، ارتفاع صندلی‌تان را تنظیم کنید.
گاه‌کردن از بالا به پایین در جلسات، مزایای رقابتی به همراه دارد.

صندلی با پشتی بلند، دارای بازو و متحرک بیش از صندلی باریک و بدون دسته و ثابت نشان‌دهنده قدرت است.
اگر صندلی‌ای به شما پیشنهاد شده که مستقیماً با شخص مقابل چشم در چشم باشید، مؤدبانه آن را نپذیرید و بگویید ترجیح می‌دهید بایستید.
قرار نیست شبیه بچه‌های مهدکودک شوید.
همسطح با کسی بنشینید که گرداننده جلسه است.
قراردادن خودبه‌خودتان در موقعیت پایین‌تر نشانه نداشتن قدرت و نفوذ است.

هر جلسه به شما فرصت نشان‌دادن رفتاری را می‌دهد که بتوانید در کارتان پیشرفت کنید؛
البته با رفتار و نظرات منفی می‌توانید کارتان را خراب کنید.
با صبوری، قدردانی و گوش‌دادن به دیگران، می‌توانید از نردبان ترقی بالا بروید و با رفتار منفی، همه‌چیز را نابود کنید. انتخاب با شماست.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *