همیشه گردن‌کلفت‌ها برنده نمی‌شوند

, ,

همیشه گردن‌کلفت‌ها برنده نمی‌شوند

یکی از ارباب‌رجوع‌های من نگران رفتار یکی از رهبران ارشدشان بود.
می‌دانست که او پرخاشگر است و از زبان سرزنش و ژست‌های تهدیدکننده استفاده می‌کند.
اعضای تیمش همیشه از او دلخور و ناراحت هستند.
بسیاری خواستار انتصاب مجدد شدند و برخی دیگر از ترس ازدست‌دادن شغل‌شان تصمیم گرفتند به او بپیوندند.
با اینکه حس می‌کردند به آنها بی‌احترامی می‌شود.

مشاهده رفتار این فرد دردناک بود.
در طول جلسه با اینکه اعلام می‌کردند «این زمان، تنها فضای هر شخص برای صحبت‌کردن است و حق هر کسی است»،
باز هم میان حرف همه می‌پرید و به خودش حق حرف‌زدن می‌داد.
زبان تهدیدآمیزش (به تو هشدار می‌دهم که اگر حرفی را که می‌زنم، انجام ندهی، زیاد دوام نمی‌آوری)
و گردن‌کلفتی‌هایش مثل اشاره‌کردن با انگشت، مشت‌کردن دستش و بی‌اعتنایی به حرف دیگران واقعاً بی‌ادبانه بود.

بدتر اینکه اصلاً رفتارش را بد نمی‌دانست.
او با احمق خطاب‌کردن تیمش عقیده داشت این سبک رفتاری نتیجه بهتری خواهد داشت، اما صدمه زیادی به کارش وارد کرد.

 

سروکار داشتن با رفتار پرخاشگرانه انفعالی

وقتی متوجه می‌شوید شخصی حرفی می‌زند که در رفتارش دیده نمی‌شود، رفتارش را پرخاشگرانه انفعالی بدانید.
افراد پرخاشگر انفعالی تمایل دارند احساسات منفی‌شان را به روش غیرمستقیم ابراز کنند، نه اظهارکردنش با صدای بلند و واضح.

به‌علاوه این افراد بسیار بچگانه رفتار می‌کنند و به حل اختلاف‌نظر تمایلی ندارند.
آنها درخواست‌ها و تقاضاهای دیگران را غیرمنصفانه و نادرست می‌دانند و به‌جای ابراز احساسات، با آنها مقابله می‌کنند.

آنها در ابتدا محترم و قابل‌اعتماد به نظر می‌رسند.
اغلب شایسته تعریف و تمجید هستند.
فقط وقتی که مشخص کنید واقعاً حرف‌هایی که می‌زنند، درست است یا نه، نقاب رفتار بد آنها را می‌بینید.

فکر می‌کنند همه‌چیز درحال حمله به آنهاست و کل دنیا را ناعادلانه و نادرست می‌بینند.
فکر می‌کنند دیگران از احساسات‌شان باخبرند و عقیده دارند همه قصد دارند به‌خاطر عقایدشان به آنها حمله کنند.
افراد پرخاشگر انفعالی همیشه آخرین ضربه را می‌زنند.
حتی اگر حرفی زده شود، آنها به حرف‌ها توجهی نمی‌کنند و اجازه می‌دهند شخص مقابل احساس پیروزی کند.
برای چنین فردی، همه رفتار دنیا به همین شکل است.

این مقاله هم مفید است
چگونه پس از قرارداد، باز هم مشتری خود را حفظ کنیم؟

 

به علائم زیر توجه کنید:

حالات صورت

  • لبخند الکی
  • لب‌های جمع‌شده
  • عصبانیت
  • ابروی بالارفته به نشانه تعجب الکی
  • گشادکردن چشم‌ها به نشانه بی‌گناهی
  • پرهیز از تماس چشمی
  • خندیدن در زمان عصبانیت
  • لبخند و چشمک‌زدن در زمان اذیت‌شدن
  • بداخمی‌کردن

 

همیشه گردن‌کلفت‌ها برنده نمی‌شوند

 

ژست‌ها

  • هنگام صحبت‌کردن یک شخص، نگاه‌کردن به تلفن و جواب‌دادن به پیام‌ها
  • دست و پای ضربدری بسته‌شده
  • به پشت لم‌دادن
  • ژست‌های تند و پرحرکت
  • دست مشت‌شده
  • عضلات منقبض
  • اشاره با انگشت

 

الگوهای کلامی

  • طعنه‌زدن
  • سردبودن
  • من‌من‌کردن
  • به‌جای گفتن خواسته‌شان (دوست داشتم که…) استفاده از جملات محتاطانه (کاش می‌توانستم…)
  • با ایما و اشاره حرف‌زدن
  • دست‌ها را به پشت بردن و بی‌اعتنا بودن
  • سکوت‌کردن در برابر کسی که به سؤالات مخفیانه جواب نمی‌دهد
  • جواب یک کلمه‌ای
  • پرسیدن سؤالاتی تهدیدآمیز مثل «چرا فکر می‌کردی این ایده خوبی است؟»
  • ابراز جملاتی مثل «من خوبم» درحالی‌که دندان‌های فرد پیدا هستند.

چون رفتار پرخاشگرانه انفعالی غیرمستقیم است و به‌سرعت شناخته نمی‌شود، سروکار داشتن با این رفتار برای مردم سخت است.
نشانه‌های زیر می‌توانند کمک‌کننده باشند.

به رفتارهای خاص زیر توجه کنید:

  • به‌تعویق‌انداختن کاری
  • وانمودکردن به ندیدن، نشنیدن، به‌یادنیاوردن یا نفهمیدن یک درخواست.
  • بداخمی‌کردن و کناره‌گرفتن
  • شایعه‌پراکنی
  • کنارگذاشتن دیگران
  • بی‌ارزش‌کردن تلاش‌های دیگران (مثلاً برای کسی که وزن کم می‌کند، کیک و بستنی بردن).
  • کم‌حرفی مثل جواب‌های یک کلمه‌ای دادن

با تشخیص این علائم، شما یک زنگ هشدار دریافت می‌کنید و می‌توانید برای نباختن قدرت، تقلا کنید.
به خودتان یک پیام بی‌صدا بدهید، مثل «او یک پرخاشگر انفعالی است و من با او کار نخواهم کرد» یا «با فریاد و طعنه جوابش را نخواهم داد، چون باعث بروز تعارض می‌شود.»

جا شدن یک فیل در اتاق را در نظر بگیرید؛
چون افراد پرخاشگر انفعالی از ابراز احساسات مستقیم پرهیز می‌کنند و در مقابل ابراز احساس باز گارد می‌گیرند، تعیین رفتارشان به همین سختی است.
باید در حرف‌زدن با آنها از جملاتی مثل «انگار به‌خاطر گفتن این حرف از من ناراحتی» استفاده کنید.

این مقاله هم مفید است
فرق بین گوش دادن و شنیدن

با اینکه شما خشم را در او می‌بینید، باز هم ممکن است شخص مقابل این خشم را انکار کند.
در این حالت بهتر است بگویید: «باشد، فقط می‌خواستم این را به تو بگویم.» به مورد انکارش اشاره‌ای نکنید.
با تأکید روی عصبانیتش، به او پیامی قدرتمند می‌فرستید که در بازی‌ای که راه انداخته است، دستش را خوانده‌اید.

 

سازگاری با رفتار اظهارکننده

یک مرز باریک بین اظهارکنندگی و آرام‌بودن وجود دارد.

افراد اظهارکننده احساسات، افکار و عقایدشان را به شکلی باز، صادقانه، مستقیم و بدون تعرض به حقوق دیگران بیان می‌کنند.
آنها نسبت‌به خودشان حس خوبی دارند و با اعتمادبه‌نفس تصمیم‌گیری می‌کنند. با دیگران و خودشان با احترام رفتار می‌کنند و برای نظر دیگران ارزش قائل هستند.

افراد اظهارکننده به دیگران اجازه نمی‌دهند از آنها سوءاستفاده کنند و خودشان هم به‌دلیل ویژگی‌های دیگران، به آنها حمله نمی‌کنند.
با اینکه می‌دانند همیشه پیروز نمی‌شوند، به‌راحتی و متمدنانه نظراتشان را ابراز می‌کنند.

اظهارکنندگی مزایای زیادی دارد؛ برای مبتدی‌ها، وقتی موضع خودتان را داشته و با احترام با دیگران رفتار می‌کنید، اعتمادبه‌نفس خود را افزایش می‌دهید.
شانس‌تان برای رسیدن به آنچه می‌خواهید، با رفتار صادقانه و محترمانه‌تان با دیگران افزایش می‌یابد؛
چون افراد اظهارکننده مستقیماً حرفشان را می‌زنند، ناراحتی به‌وجود نمی‌آید
و وقتی حس نمی‌کنید به محافظت از خود نیاز دارید، برای رفع نیازهای‌تان کنجکاوی کمتری به‌کار می‌برید
و در این صورت می‌توانید با راحتی و آسایش با دیگران ارتباط برقرار کنید.

اگر رفتارتان را از انفعالی یا پرخاشگر به اظهارکننده تغییر دهید، ممکن است این تغییر کمی اذیت‌تان کند.
خانواده و دوستانی که از سبک سابق شما سود می‌بردند، ممکن است تلاش کنند شما را از این تغییر منصرف کنند
و از بازسازی ارزش‌ها و عقایدتان احساس ترس و نگرانی کنید.
به‌علاوه، ممکن است دچار ناراحتی شوید و حس کنید نتیجه‌ای نمی‌گیرید.
اگر اینطور است، به خودتان یادآوری کنید که این درد بهتر از این است که مردم شما را نپذیرند.

اگر این مطالب برای شما مفید بود می توانید آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *